δύσαρκτος
δύσαρκτος, hard to govern
δῠσ-αρκτος, ον,
- hard to govern, φρένες A. Ch. 1024; στρατόπεδα J. AJ 4.2.1; οὐδὲν ἀνθρώπου -ότερον Plu. Luc. 2; ἔθνος -ότατον App. BC 2.149.
difícil de dominar
φρένες
ἔθνος δυσαρκτότατον
στρατόπεδα
δύσ·αρκτος, ος, ον [ῠ] difficile à gouverner, Eschl. Ch. 1022 ; Plut. M. 779d ||
Cp. -ότερος, Plut. Luc. 2 ; sup. -ότατος, App. Civ. 2, 149.
Étym. δ. ἄρχω.
δύσαρκτος, schwer zu beherrschen ; Aesch. Ch. 1020 ; im Kompar., Plut. Lucull. 2 u. öfter ; superl., App. B.C. 2.149.
δύσαρκτος
δύσ-αρκτος, ον
ἄρχω
- hard to govern, Aesch., Plut.