δυσάρμοστος
δυσάρμοστος, ill-united
δῠσ-άρμοστος, ον,
- ill-united, Plu. Eum. 13; insecure, πύργος App. Mith. 34.
1 desencajado, desbaratado
πύργος
2 mal avenido
πρὸς μὲν ἀλλήλους ... δυσάρμοστοι
de tropas de diferente proveniencia
3 téc. malo de encajar, malo para la carpintería
ὅσα ... δυσαρμοστότερα τῶν ξύλων
δυσ·άρμοστος, ος, ον [ῠ]
1 disjoint, en parl. d’une tour, App. Mithr. 34 ||
2 fig. désuni, en désaccord, Plut. Eum. 13.
Étym. δ. ἁρμόττω.
δυσάρμοστος, schlecht verbunden ; App. Mithrid. 84 ; uneinig, Plut. Eum. 13.
δυσάρμοστος
δυσ-άρμοστος, ον
ἁρμόζω
- ill-united, Plut.