δυσαρμοστία
δυσαρμοστία, disagreement
δῠσ-αρμοστία, ἡ,
- disharmony, ἠθῶν Plu. Aem. 5.
poca armonía c. gen.
ἠθῶν
δυσαρμοστία, ας (ἡ) [ῠ] désunion (entre époux) Plut. Æmil. 5.
Étym. δυσάρμοστος.
δυσαρμοστία, ἡ, Uneinigkeit, Disharmonie, Plut. Aemil. 5.
δυσαρμοστία, ἡ,
- disagreement, Plut. from δυσάρμοστος