δυσδιόρθωτος
δυσδιόρθωτος, hard to set right
δυσδι-όρθωτος, ον,
- hard to set right, Hsch.
1 intransigente
ἡλικία
2 difícil de enderezar, incorregible
συνήθεια τοῦ κακοῦ
ἡ ψυχή
οἱ λαοί
δυσ·διόρθωτος, ος, ον, difficile à corriger, Bas. 2, 1015 ; Chrys. 1, 657 ; etc.
Étym. δ. διορθόω.
δυσδιόρθωτος, schwer zu verbessern, Sp.