δυσκράτητος
δυσκράτητος, hard to control
δυσ-κράτητος [ᾰ], ον,
- hard to control, τὸ δ. τῆς ἐπιβολῆς D.S. 3.3; ungovernable, ill-disciplined, J. AJ 19.4.1; γηρῶντι ἤδη δ. εἶναι (sc. τὴν ἀρχήν) App. Syr. 61.
1 difícil de gobernar
(τὴν ἀρχήν) γηρῶντι ἤδη δυσκράτητον εἶναι
• incontrolable, indisciplinado
ἀνθρώπων πλῆθος
• difícil de tratar
• neutr. subst. τὸ δ. dificultad de contrarrestar
μὴ καταπολεμῆσαι διὰ ... τὸ δ. τῆς ἐπιβολῆς
2 inabarcable
τῶν ἐγκωμίων ... ὁ λόγος
δυσ·κράτητος, ος, ον [ᾰ] difficile à vaincre, Jos. A.J. 14, 4, 1 ; τὸ δυσκράτητον τῆς ἐπιβολῆς, DS. 3, 3, indomptable énergie.
Étym. δ. κρατέω.
δυσκράτητος, schwer zu besiegen, DS. 3.3.