δυσκύμαντος
δυσκύμαντος, arising from the stormy sea
δυσ-κύμαντος [ῡ], ον, in A. Ag. 653 δυσκύμαντα κακά evils
- from the stormy sea.
de aciago oleaje
κακά
δυσ·κύμαντος, ος, ον [κῡ] qui provient de l’agitation des flots, Eschl. Ag. 653.
Étym. δ. κυμαίνω.
δυσκύμαντος
δυσ-κύμαντος, ον
- arising from the stormy sea, Aesch.