δύσλεκτος
δύσλεκτος, hard to tell
δύσ-λεκτος, ον,
- hard to tell, A. Pers. 702 (anap.).
difícil de decir neutr. plu. subst.
λέξας δύσλεκτα φίλοισιν
δύσ·λεκτος, ος, ον, difficile à dire, indicible, Eschl. Pers. 702.
Étym. δ. λέγω.
δύσλεκτος, schwer, nicht auszusprechen, infandus, Aesch. Pers. 688.
δύσλεκτος
δύσ-λεκτος, ον
- hard to tell, Lat. infandus, Aesch.