δυσλέαντος
δυσλέαντος, hard to pound
δυσ-λέαντος, (λεαίνω)
- hard to pound or bray, Archig. ap. Aët. 3.184.
difícil de machacar
δυσ·λέαντος, ος, ον, difficile à broyer, Archig. (Aét. 66, 41).
Étym. δ. λεαίνω.