δύσκωφος
δύσκωφος, stone-deaf
δύσ-κωφος, ον,
- hard of hearing, Hp. Coac. 193, Arist. Insomn. 459b21, LXX Ex. 4.11, Str. 14.2.21; τὸ τοῦ γήρως δ. Plu. Lib.educ. 2.13e.
duro de oído, que oye con dificultad Hp.Coac.193,
γίνονται ... ἀπὸ τῶν μεγάλων ψόφων δύσκωφοι
πάντας ... ἀπελθεῖν ... πλὴν ἑνὸς δυσκώφου
γραῖα
τοὺς ὑποκώφους, εἴτε δυσκώφους εἴτε δυσηκόους ἐθέλοι τις ὀνομάζειν
• neutr. subst.
τὸ τοῦ γήρως ... δ.
δύσ·κωφος, ος, ον, tout à fait sourd, Hpc. 149e ; Arstt. Insomn. 2, 6 ; Str. 658 ; Diosc. 5, 88.
Étym. δ. κωφός.
δύσκωφος, sehr taub ; Bass. 3 (XI.74); Arist. insomn. 2.
δύσκωφος
δύσ-κωφος, ον
- stone-deaf.