δυσμαθέω
δυσμαθέω, to be slow at recognising
δυσμᾰθ-έω,
- to be slow at recognizing, A. Ch. 225.
reconocer con dificultad
αὐτὸν ... ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ
δυσμαθέω-ῶ [ᾰ] (prés. 2 sg. -εῖς) avoir de la peine à reconnaître, Eschl. Ch. 225.
Étym. δυσμαθής.
δυσμαθέω, schwer lernen, verkennen, Aesch. Ch. 223.
δυσμαθέω
δυσμᾰθέω,
- to be slow at recognising, Aesch. from δυσμᾰθής