δυσούλωτος
δυσούλωτος, hard to scar over
δῠσούλωτος, ον,
- hard to scar over, Alex.Trall. 4.1, Poll. 4.196.
que cicatriza mal, con dificultad
ἕλκη
δυσ·ούλωτος, ος, ον [ῠ] qui se cicatrise difficilement, A. Tr. 4, p. 68.
Étym. δ. οὐλόω.
δυσούλωτος, schwer vernarbend ; ἕλκος Poll. 4.195 ; Medic.