δύσγνοια
δύσγνοια, ignorance, doubt
δύσ-γνοια, ἡ,
- ignorance, doubt, E. HF 1107.
incapacidad de reconocer, ignorancia
δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
δύσ·γνοια, ας (ἡ) ignorance, doute, Eur. H.f. 1107.
Étym. δ. γιγνώσκω ; cf. ἄγνοια.
δύσγνοια, ἡ, Irrtum, Zweifel, Eur. Herc.Fur. 1107.
δύσγνοια
δύσ-γνοια, ἡ,
γιγνώσκω
- ignorance, doubt, Eur.