εὐάνεμος
εὐάνεμος [ᾱ], Dor. for εὐήνεμος.
εὐ·άνεμος, v. εὐήνεμος.
εὐάνεμος, dor. = εὐήνεμος (w. m. s), βᾶσσαι, wohl durchweht, Soph. Aj. 196, ch.; – πλόος, mit günstigem Winde, Theocr. 28.5. – Bei Crinag. 23 (IX.555) νῆσος, wohl durchweht, wo α kurz ist. – Auch Zeus hieß so in Sparta, Paus. 3.13.8.