εὐαπάρτιστος
εὐαπάρτιστος, well-finished, perfect
εὐαπάρτιστος, ον,
- well-finished, perfect, Sch. E. Hipp. 362.
εὐαπάρτιστος, leicht zu vollenden, Schol. Eur. Hipp. 362.
εὐαπάρτιστος, well-finished, perfect