εὐαπάτητος
εὐαπάτητος, easy to cheat
εὐᾰπάτητος [πᾰ], ον,
- easy to cheat, Pl. Phdr. 263b (Comp.); οἱ ἀγαθοὶ εὐ. Bias ap. Stob. 3.37.36, cf. Arist. Insomn. 460b9, al.
- II Act., cheating readily, τὸ θῆλυ -ότερον Id. HA 608b12.
εὐ·απάτητος, ος, ον [ᾰᾰ]
1 facile à tromper, Plat. Phædr. 263b ; Bias (Stob. 221, 46) ||
2 act. qui trompe facilement, Arstt. H.A. 9, 1, 7 ||
Cp. -ότερος, Plat. Arstt. ll. cc.
Étym. εὖ, ἀπατάω.
εὐαπάτητος, 1) leicht zu betrügen, im comp. Plat. Phaedr. 263b ; Bias Stob. fl. 87.36 ; ὦτα Plut.
2) akt., leicht täuschend, Arist. H.A. 9.1.
2) akt., leicht täuschend, Arist. H.A. 9.1.
εὐαπάτητος
εὐ-ᾰπάτητος, ον
ἀπατάω
- easy to cheat, Plat.