εὐάνετος
εὐάνετος, easy to dissolve
εὐάνετος, ον, (ἀνίημι)
- easy to dissolve, Dsc. 5.134.
εὐ·άνετος, ος, ον [ᾰ] facile à dissoudre ou à délayer, Diosc. 5, 152.
Étym. εὖ, ἀνίημι.
εὐάνετος, (ἀνίημι), leicht aufzulösen, Diosc.