εὐάστερος
εὐάστερος, rich in stars
εὐάστ-ερος, ον, (ἀστήρ)
- rich in stars, Arat. 237.
- II fair star, of the moon, Orph. H. 9.3.
εὐ·άστερος, ος, ον :
1 semé d’astres brillants, Arat. 237 ||
2 brillant (astre) Orph. Arg. 8, 3.
Étym. εὖ, ἀστήρ.
εὐάστερος, sternenreich, von einem Sternbilde, Arat. 237 ; hellglänzend, vom Monde, Orph. H. 8.3.