εὐαρίθμητος
εὐαρίθμητος, easy to count
εὐᾰρίθμητος, ον,
- easy to count, i.e. few in number, Hp. Acut. 3, Pl. Ap. 40d, Smp. 179c; τὸ πλῆθος οὐκ εὐ. ἦν J. AJ 2.15.1; ὀλίγα καὶ εὐ. Jul. Or. 3.102c.
εὐ·αρίθμητος, ος, ον [ᾰ] facile à compter, peu nombreux, Hpc. Acut. 383 ; Xén. Hipp. 5, 5 ; Plat. Ap. 40d, Conv. 179c.
Étym. εὖ, ἀριθμέω.
εὐαρίθμητος, leicht zu zählen, also wenig an Zahl, Plat. Symp. 179c ; Xen. Hipp. 5.5 u. Folgde.
εὐαρίθμητος
εὐ-ᾰρίθμητος, ον
- easy to count, i. e. few in number, Plat.