εὐάρμοστος

εὐάρμοστ-ος, ον, (ἁρμόζω)

• well-joined, harmonious, κάλαμοι E. El. 702 (lyr.); μέλος, ὄνομα, Pl. Lg. 655a, Cra. 405a.
• • II of men, well-tempered, Hp. Epid. 2.6.1; accommodating, harmonious, πρὸς ἅπαντα τὴν ἕξιν τῆς ψυχῆς εὐ. ἔχειν Isoc. 12.32; εὐ. ἑαυτὸν ἐν πᾶσι παρέχων Pl. R. 413e: Comp. and Sup., Id. Prt. 326b, R. 412a; τὸ εὐ., = εὐαρμοστία, Ph. 1.5. Adv. -τως, ἔχειν πρός τι Isoc. 11.12, cf. Ruf. ap. Orib. 7.26.135; ἀπηκριβῶσθαι Ph. 1.33.

εὐάρμοστος, gut gefügt, κάλαμοι Eur. El. 702 ; schön komponiert, Arist. Eth. Eud. 3.2 ; wohl passend, sich gut fügend, schickend, ὄνομα, μέλος, σχῆμα, Plat. Crat. 405a, Legg. II.655a ; ἑαυτὸν ἐν πᾶσι παρέχειν, sich in Alles schicken, Rep. III.413e ; πρός τι, Isocr. 12.32 ; Pol. 21.5.5 u. Sp.
• Adv., εὐαρμόστως ἔχειν πρός τι, Isocr. 11.12.

εὐάρμοστος εὐ-άρμοστος, ον ἁρμόζω

• • Iwell-joined, harmonious, Eur., Plat.
  • IIof men, accommodating, Plat.