εὐάροτος
εὐάροτος, well-ploughed
εὐ-άροτος [ᾰ], ον, (ἀρόω)
- well-ploughed or easy to be ploughed, A.R. 2.810; ὀργάς AP 6.41 (Agath.); αὖλαξ ib. 9.347 (Leon.):—also εὐ-ᾰροτρίαστος, ον, EM 141.2.
εὐ·άροτος, ος, ον [ᾰ] bien labouré ou facile à labourer, A. Rh. 2, 810 ; Anth. 6, 41, etc.
Étym. εὖ, ἀρόω.
εὐάροτος, gut geackert, πεδίον Ap.Rh. 2.810 ; ὀργάς Agath. 30 (VI.41); χορεία Nonn. D. 11.509.
εὐάροτος
εὐ-άροτος, ον
ἀρόω
- well-ploughed or easy to be ploughed, Anth.