εὐδιάβολος
εὐδιάβολος, easy to misrepresent
εὐδιά-βολος, ον,
- easy to misrepresent, Pl. Lg. 944b; εὐδιάβολα τὰ τοιαῦτα πρὸς τοὺς πολλούς Id. Euthphr. 3b. Adv. -λως, ἔχειν D. 61.17.
εὐ·διάβολος, ος, ον [ᾰ] qu’il est facile d’interpréter à mal, Plat. Leg. 944b, etc. ; Arstt. Rhet. 1, 12.
Étym. εὖ, διαβάλλω.
εὐδιάβολος, leicht zu verläumden, übel zu deuten, εὐδιάβολα τὰ τοιαῦτα πρὸς τοὺς πολλούς Plat. Euthyph. 3b, vgl. Legg. XII.944b ; Arist. rhet. 1.12 u. Sp.
• Adv., εὐδιαβόλως ἔχειν, im Ggstz von ἐπαινεῖσθαι, Dem. 61.17.
• Adv., εὐδιαβόλως ἔχειν, im Ggstz von ἐπαινεῖσθαι, Dem. 61.17.
εὐδιάβολος
εὐ-διάβολος, ον
- easy to misrepresent, Plat.