εὐδιάγωγος
εὐδιάγωγος, cheerful
εὐδιάγωγος [ᾰ], ον,
- cheerful, Dsc. 4.60 (Comp.); pleasant, ἀνάπαυλαι Ph. 1.52, etc.
εὐ·διάγωγος, ος, ον [ᾰ]
1 pass. qui passe agréablement son temps, joyeux, Diosc. 4, 61 ||
2 act. réjouissant, agréable, Phil. 1, 52.
Étym. εὖ, διάγω.
εὐδιάγωγος, vergnügt, Diosc. Bei Philo, Suid. akt. vergnügend, ἀνάπαυλαι.