εὔκαρπος
εὔκαρπος, rich in fruit, fruitful
εὔκαρπ-ος, ον,
- fruitful, of women, h.Hom. 30.5; of trees, corn, land, Pi. P. 1.30, N. 1.14, Pae. 2.26, etc.; of sheep, Palaeph. 18; φυτά, ζῷα, Ocell. 4.9; [χώρη] -οτάτη Hp. Aër. 12; εὔ. θέρος S. Aj. 671: metaph., -οτάτη ἀρετή Ph. 1.647.
- II Act., fruitful, fertilizing, ἀήρ Thphr. CP 2.3.3; epith. of Aphrodite, S. Fr. 847; of Dionysus, AP 6.31; of Demeter, ib. 7.394 (Phil.).
εὔ·καρπος, ος, ον :
1 pass. abondant en fruits ou qui produit de bons fruits, fertile, Pd. 1, 30 ; N. 1, 14 ; Soph. Aj. 671 ; Eur. Andr. 1046 ; Plat. Criti. 110e ; en parl. de la Terre personnifiée, fécond, Hh. 30, 5 ||
2 act. qui rend fertile, qui féconde, en parl. d’Aphroditè, Soph. (Plut. M. 756e) ; de Dèmèter, Anth. 7, 394 ; de Dionysos, Anth. 6, 31 ||
Sup. -ώτατος, Hpc. 288, 49.
Étym. εὖ, καρπός.
εὔκαρπος, reich an Früchten, fruchtbar, H. h. 30.5 ; γαῖα, χθών, Pind. P. 1.30, N. 1.14 ; θέρος Soph. Aj. 656 ; στάχυς Eur. Bacch. 750 ; neben πάμφορος Plat. Critia. 110e ; bes. sp.D., φυλλάς Agath. 25 (V.292). – Akt., fruchtbar machend, Frucht gebend, Δημήτηρ, Διόνυσος, Anth.; Aphrodite, Soph. bei Plut. amat. 13 ; ἀήρ, Theophr.
εὔκαρπος, -ον
- 1fruitful εὐκάρποιο γαίας μέτωπον P. 1.30 ἀριστεύοισαν εὐκάρπου χθονὸς Σικελίαν N. 1.14 Θραικίαν γαῖαν ἀμπελόεσσάν τε καὶ εὔκαρπον Pae. 2.26 ]ν εὐκάρπ[ου (supp. Snell, qui χθον]ὸς ex alio frag. papyri add.) fr. 215b. 12.
εὔκαρπος
εὔ-καρπος, ον
- rich in fruit, fruitful, Hhymn., Soph.; of Demeter, Anth.