εὐκατάλλακτος
εὐκατάλλακτος, easily appeased, placable
εὐκατάλλακτος, ον,
- easily appeased, placable, opp. μνησίκακος, Arist. Rh. 1381b5, cf. Vit.Philonid. p.3 C., LXX 3 Ma. 5.13. Adv. -τως, ἔχειν πρός τινας Sch. S. Aj. 1345.
εὐ·κατάλλακτος, ος, ον, facile à apaiser, Arstt. Rhet. 2, 4, 17 ; Spt. 3 Macc. 5, 13.
Étym. εὖ, καταλλάσσω.
εὐκατάλλακτος, leicht auszusöhnen, Arist. rhet. 2.4.
• Adv ., Schol. Soph. Ai. 1345.
• Adv ., Schol. Soph. Ai. 1345.