εὐκατάλυτος
εὐκατάλυτος, easy to overthrow
εὐκατά-λῠτος, ον,
- easy to overthrow, X. HG 3.5.15 (Comp.).
εὐ·κατάλυτος, ος, ον [ῠ] facile à dissoudre, à détruire, Xén. Hell. 3, 5, 14 au cp. -ώτερος.
Étym. εὖ, καταλύω.
εὐκατάλυτος, leicht aufzulösen, zu vernichten, Λακεδαιμονίων πλεονεξία Xen. Hell. 3.5.14, im Kompar.
εὐκατάλυτος
εὐ-κατάλῠτος, ον
καταλύω
- easy to overthrow, Xen.