θεληματικός
θεληματικός, optional, voluntary, superfluous
θελ-ηματικός, ή, όν,
- optional, voluntary, superfluous. Adv. -κῶς Eust. 920.19.
θεληματικός, willig, freiwillig, Sp.
• Adv ., Eust. 920.19.
• Adv ., Eust. 920.19.