θελκτικός
θελκ-τικός, ή, όν,
- = foreg. [θελκτήριος], δύναμις Sch. E. Or. 211.
θελκτικός, bezaubernd, beschwichtigend, anlockend, τὰ θελκτικὰ τῆς μουσικῆς πάθη Schol. Pind. P. 1.21.