θελκτήριος

θελκ-τήριος, ον,

• enchanting, soothing, μῦθοι, λόγοι, A. Eu. 81, E. Hipp. 478; ὄμματος θ. τόξευμα the eyeʼs magic shaft, A. Supp. 1004: c. gen., φίλτρα θ. ἔρωτος E. Hipp. 509; μύθου μῦθος θ. speech that heals speech, A. Supp. 447: in late Prose, θ. ἀγωνίσματα, of poems, Agath. Praef.

θελκτήριος, ον, bezaubernd, beschwichtigend, anlockend ; θελκτηρίους μύθους ἔχοντες Aesch. Eum. 81 ; Suppl. 442 ; ὄμματος θελκτήριον τόξευμα Suppl. 982, der Zauberpfeil des Blickes ; μῦθοι auch Eur. Hipp. 478 ; ἐπῳδή Plut. amator. 16 M.

θελκτήριος, ον θέλγω

• charming, enchanting, soothing, Aesch., Eur.