θελκτήριον

θελκ-τήριον, τό,

• charm, spell, of the girdle of Aphrodite, ἔνθα τέ οἱ θ. πάντα τέτυκτο Il. 14.215; of heroic lays, βροτῶν θελκτήρια Od. 1.337; θεῶν θ. 8.509; πόνων θελκτήρια means of lightening toil, A. Ch. 670 (s. v.l.); γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θ. Id. Eu. 886; νεκροῖς θελκτήρια, of offerings to the Manes, E. IT 166 (lyr.); ψυχῆς θ. Men. 559.

θελκτήριον, τό, Zaubermittel, Alles, was einen zauberhaften, wunderbaren Reiz hat, zauberhafte Gewalt auf die Gemüter ausübt ; vom Zaubergürtel der Aphrodite, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο, Il. 14.215 ; πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια οἶδας, von Gesängen, Od. 1.337 ; καὶ ἐάαν μέγʼ ἄγαλμα θεῶν θελκτήριον εἶναι, was die Götter erfreut, gewinnt, 8.509 ; γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον Aesch. Eum. 846 ; πόνων θελκτήρια, Linderungsmittel, Ch. 659 ; Nic. Ti. 865 ; von den Totenopfern, ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται, Eur. I.T. 166. Eigtl. neutr. von θελκτήριος.

θελκτήριον

τό

[θέλγω.]

• • 1

    A means of enchantment, a spell Il. 14.215.

  • 2

    A means of propitiating or placating: θεῶν θελκτήριον Od. 8.509.

  • 3

    Something that charms or delights Od. 1.337.

θελκτήριον (θέλγω): any means of charming or winning, spell, charm; attributed to the girdle of Aphrodīte, ἔνθα τέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο, Il. 14.215; of songs, θελκτήρια βροτῶν (obj. gen.), Od. 1.337; and of the Trojan Horse, a winsome offering to the gods, Od. 8.509.

θελκτήριον, ου, τό, θέλγω

• a charm, spell, enchantment, of the girdle of Aphrodite, Il.; θεῶν θελκτήριον a means of soothing the gods, Od.; νεκροῖς θελκτήρια, of offerings to the Manes, Eur.