θεραποντίς
θεραποντίς, of a waiting-maid
θερᾰπ-οντίς, ίδος, ἡ,
- of a waiting-maid, θ. φερνή A. Supp. 979 (anap.).
θεραποντίς, ίδος [ᾰ] adj. f. de serviteur ou de servante, Eschl. Suppl. 979.
Étym. θεράπων.
θεραποντίς, ίδος, ἡ, die Magd betreffend, der Magd, φέρνη Aesch. Suppl. 957.