θέραψ
θέραψ, attendant, companion, slave
θέραψ, ᾰπος, ὁ,
- poet., = θεράπων, rare in sg., Epigr.Gr. 415.3 (Alexandria): acc., Βακχιακὸν θέραπα (of Anacreon) APl. 16.306.10 (Leon.), cf. IGRom. 4.1655 (Notium): usu. in nom. pl., θέραπες E. Ion 94 (anap.), Supp. 762, Ion Eleg. 2.2, Maiist. 14, AP 12.229 (Strato): acc. pl. θέραπας in late Prose, Ant.Lib. 13.4, 20.5.
θέραψ, απος (ὁ) [ᾰπ] (seul. sg. acc. θέραπα, A. Pl. 306, 10 ; plur. nom. θέραπες, Eur. Ion 94, Suppl. 762 ; Ion fr. 2, 2 ; Anth. 12, 229) c. le préc.
Étym. θεράπων.
θέραψ, απος, ὁ, = θεράπων ; οἱ θέραπες Eur. Suppl. 762, Ion 99 ; Strat. 71 (XII.229); βακχιακὸν θέραπα Leon.Tar. 37 (Plan. 306).
θέραψ, ᾰπος, ὁ,
- rare poet. form for θεράπων: nom. pl. θέραπες Eur., Anth.