θυρωρός
θυρωρός, a door-keeper, porter
θῠρωρ-ός, Cypr. θυραϝωρός dub. in Inscr.Cypr. 215H., Ep. θυραωρός (q.v.), ὁ, ἡ:—
- door-keeper, porter, Sapph. 98, Hdt. 1.120, A. Ch. 565, Pl. Phlb. 62c, Ev.Marc. 13.34, BGU 1061.10 (i A.D.), Luc. Vit.Auct. 7, etc.:—also θυρουρός PCair.Zen. 292.76 (iii B.C.), PRyl. 136.6 (i A.D.), IG 3.1137 (ii A.D.), PFlor. 71.380 (iv A.D.). (From θυρα-hoρϝος, cf. οὖρος, ἐρύω (B): connected with ὠρέω by Corn. ND 1.)
θυρ·ωρός, οῦ (ὁ ou ἡ) [ῠ]
1 portier, portière, Hdt. 1, 120 ; Eschl. Ch. 565 ; Plat. Phil. 62c, etc. ||
2 ami du marié, qui gardait la porte de la chambre nuptiale, Sapph. 99.
Étym. θύρα, ὁράω.
θυρωρός, ὁ, Türhüter ; Aesch. Ch. 558 ; Her. 1.120 ; Plat. Phil. 62c ; Sp., wie Antip.Thess. 2 (V.30). – Auch ἡ, NT.
θυρωρός
θῠρ-ωρός, ὁ,
ὤρα or οὖρος
- a door-keeper, porter, Lat. janitor, Hdt., Attic