θυσιουργός
θυσιουργός, sacrificer, slaughterer
θῠσῐουργός, ὁ,
- sacrificer, slaughterer, Ptol. Tetr. 179.
θυσιουργός, οῦ (ὁ) [ῠ] sacrificateur, Ptol. Tetr. 179, 21.
Étym. θυσία, ἔργον.
θυσιουργός, opfernd, Ptolem.