θυσιάζω
θυσιάζω, to sacrifice
θῠσι-άζω,
- sacrifice, μῆλα Strato Com. 1.21; θυσίαν, θυσίασμα, LXX 2 Ch. 7.5, 2 Es. 6.3; ὑπέρ τινος dub. l. in Lys. 6.4; ὑπὲρ τοῦ δήμου OGI 339.36 (Sestos, ii B.C.); τῷ Διὶ ὑπὲρ τῶν πλοϊζομένων ib. 199.36 (Adule); θ. τῷ θεῷ καὶ βακχεύειν D.S. 4.3: abs., LXX 1 Ch. 21.28, al., IG 3.74.16, etc.: θυσιάζουσαι, αἱ, title of mime by Herodas.
θυσιάζω [ῠ]
1 offrir un sacrifice, abs. Spt. Ex. 22, 20 ; Lev. 7, 6 ; 24, 9 ; τινί, Luc. Herm. 57, à qqn ; τι, Straton (Ath. 382e) offrir qqe ch. en sacrifice ; avec un gén. θ. αἰνέσεως, Spt. Sir. 32, 4, offrir un sacrifice d’actions de grâces ||
2 offrir des sacrifices : θεῷ, DS. 4, 3, à un dieu, être au service d’un dieu ||
3 pourvoir de sacrifices : βωμούς, DS. Exc. 602, 40, les autels (de Jupiter) c. à d. desservir les autels (de Jupiter).
Étym. θυσία.
θυσιάζω, opfern ; μῆλα Strato bei Ath. VIII.382e ; ἱερεῖα Luc. Hermot. 57 ; a.Sp., wie DS. 4.3.
ὁπόταν δὲ γενήται ἐν κριῷ, χαμαικοίτει πρὸ μιᾶς καὶ θυσιάσας ἐπίθυε τὰ ζʹ ἐπιθύματα
cuando
οὕτω τούτῳ πάντοτε θυσίαζε καὶ τὰς εὐσεβείας πρόσφερε
de este modo realiza los sacrificios siempre en su honor y ofrécele actos piadosos
θυσιάζω
θῠσιάζω,
fut. -σω
- to sacrifice, Lys..