καινότροπος
καινότροπος, new-fashioned, unusual
καινό-τροπος, ον,
- new-fashioned, unusual, μῦθος [E.]Fr. 1132.49 (lyr.); χειμών App. BC 5.90.
καινό·τροπος, ος, ον, de nouvelle sorte, inaccoutumé, étrange, Eur. fr. inc. 1117, 32 Nauck ; App. Civ. 5, 90.
Étym. κ. τρέπω.
καινότροπος, von neuer, ungewöhnlicher Art, fremdartig ; Eust.; μῦθος Eur. fr. Dan. 49.