καινοτομητέον
καινοτομητέον, one must be an innovator
καινο-τομητέον,
- one must be an innovator, Ath.Mech. 8.2.
καινοτομητέον, vb. du préc. Athénée méc. 8, 2.
καινοτομητέον, one must be an innovator