καινοτομία

καινο-τομία, ἡ,

• opening of new mines, Hyp. Eux. 36 (pl.), IG 2(2).1587.5 (prob.), Poll. 3.87, 7.98 (pl.).
• • II mostly metaph., making anew, inventing, ὀνομάτων Pl. Lg. 715d; innovation, κ. περὶ τοὺς λόγους Plu. Cic. 2: in Music, Satyr. Vit.Eur.Fr. 39 xxii 5; μηδεμίαν κ. γίγνεσθαι Mitteis Chr. 96 ii 19 (iv A. D.): pl., innovations in the state, Lat. res novae, Pl. Lg. 950a; κ. τῆς πολιτείας Plb. 13.1.2: in Law, interference with anotherʼs right or easement, Just. Nov. 7.5.1: pl., ib. 63 tit.
  • • 2 = καινότης, novelty, strangeness, ἡ κ. τοῦ συμβαίνοντος Plb. 1.23.10: pl., Plu. Alex. 72.

καινοτομία, ἡ, Neuerung ; im eigtl. Sinne μετάλλων, Poll. 3.87, s. καινοτομέω ; ὀνομάτων Plat. Legg. IV.717c ; τῆς πολιτείας Pol. 13.1.2 ; auch = καινότης, Neuheit, καταπλαγέντες τὴν καινοτομίαν τοῦ συμβαίνοντος 1.23.10.

καινοτομία, ἡ, from καινοτόμος

• • • 1innovation, Plut.
    • 2novelty, Plut.