καθυπέρτερος

καθυπέρτερ-ος, α, ον, Ion. κατ-, η, ον, Comp. Adj.: (καθύπερθε):—

• above, Σεληναίης Man. 6.604.
• • II commonly metaph., having the upper hand, superior, κ. γίνεσθαι τῷ πολέμῳ Hdt. 1.67: abs., Th. 5.14; κ. τῶν Περσέων γινόμενα τὰ πρήγματα Hdt. 7.233, cf. Th. 7.56; θεοῦ δʼ ἔτʼ ἰσχὺς κ. A. Th. 226 (lyr.); κ. Ζεύς Theoc. 24.99: c. gen., πόλις κ. τῶν ἀντιπάλων X. Mem. 4.6.14, cf. Theoc. 24.100, etc.: neut. καθυπέρτερον as Adv., = καθύπερθε, Id. 2.60 (s. v. l.):— Sup. καθυπέρτατος, η, ον, highest, ἐν τῇ κατυπερτάτῃ τῆς γῆς Hdt. 4.199.
  • • 2 Astrol., prevalent, prepollent, ἀστέρες Vett.Val. 98.27.

καθυπέρτερος, α, ον, der darüber befindliche, obere, höhere, u. übertr., überlegen, ἔστι θεοῖς ἔτʼ ἰσχὺς καθυπερτέρα Aesch. Spt. 208 ; κατυπέρτεροι τῷ πολέμῳ ἐγεγόνεσαν Her. 1.67 ; 7.233 ; δοκοῦντες τῇ παρούσῃ εὐτυχίᾳ καθυπέρτεροι γενήσεσθαι Thuc. 5.14 ; Xen. Mem. 4.6.14 u. Sp., wie Plut. Pericl. 6. – Her. 4.199 hat auch einen superl. ἐν τῇ κατυπερτάτῃ τῆς γῆς.

καθυπέρτερος καθ-υπέρτερος, α, ον comp. adj. from καθύπερθε

• above: metaph. having the upper hand, superior, κ. γίγνεσθαι Hdt., Thuc., etc.: c. gen., πόλις κ. τῶν ἀντιπάλων Xen.:—neut. καθυπέρτερον as adv., = καθύπερθε, Theocr.