κακόφημος
κακόφημος, ill-sounding, ominous
κᾰκό-φημος, ον,
- ill-sounding, ominous, Sch. S. Aj. 214; τὸ κ. evil or ominous words, J. BJ 6.5.3; of persons, foul-mouthed, Ptol. Tetr. 166. Adv. -μως with evil words, abusively, Man. 5.323.
κακό·φημος, ος, ον [ᾰ] qui diffame, médisant, Jos. B.J. 6, 5, 3.
Étym. κ. φήμη.
κακόφημος, von übler Vorbedeutung ; – übel berüchtigt, in üblen Ruf bringend, Sp.
• Adv ., Man. 5.323.
• Adv ., Man. 5.323.