καλλίας
καλλίας, tame ape
καλλίας, ου (Lacon. καλλίαρ Hsch.), ὁ,
- = πίθηκος, tame ape, Din. Fr. 6.2; Ion. καλλίης Herod. 3.41: a euphemism, cf. Gal. 18(2).236, 611.
καλλίας, ου (ὁ) singe domestique, Din. (Suid.) ; Gal. 8, 663.
Étym. κάλλος.
καλλίας, ὁ, eine Art Affen, die von den Athenern häufig im Hause gehalten wurde ; Din. bei Suid.; Galen.