καλλίγονος
καλλίγονος, of noble race
καλλί-γονος, ον,
- of noble race, Porph. ap. Eus. PE 3.11 (v.l. καλλιγόνης) ; τέκνων καλλιγόνους σταχύας IG 12(3).1188 (Melos):—fem. Καλλιγόνη, ἡ, epith. of Demeter at Pergamon, Ath.Mitt. 37.288.
καλλί·γονος, ος, ον [ῐ] de noble naissance, Porph. (Eus. P.E. p. 110).
Étym. κ. γίγνομαι.
καλλίγονος, = καλλιγενής, Porphyr. bei Euseb.