καλλιγράφος
καλλιγράφος, penman, copyist
καλλιγρά̆φ-ος (parox.),
- penman, copyist, Edict.Diocl. in IG 5(1).1406 (Asine), Hdn. post Moer. p.477 P., An. Ox. 2.397, Pall. in Hp. 2.102 D.
καλλι·γράφος, ου (ὁ) [ᾰφ] calligraphe, d’où, en gén. copiste, Hdn gr. Philet. p. 435 Pierson.
Étym. κ. γράφω.
καλλιγράφος, schön schreibend, malend, Sp.