Logeion | καλλιβόας

καλλι-βόας, α, ὁ,

beautiful-sounding, αὐλός Simon. 46.3, S. Tr. 640 (lyr.), Ar. Av. 682 (lyr.).

καλλι·βόας, ου (ὁ) [ῐᾱ] qui a une belle voix, un beau son, Sim. (Arstd. t. 2, 381) ; Soph. Tr. 640 ; Ar. Av. 682.

Étym. κ. βοή.

καλλι-βόας -α [βοή] Dor., met fraaie klank.

καλλιβόας, schön rufend, tönend ; Soph. αὐλός, Tr. 637 ; Ar. Av. 682 ; Sp.

καλλιβόας καλλι-βόας, ου, βοάω

Menu