καράτομος
καράτομος, beheaded, cut from the head
κᾰρᾱτομ-ος (proparox.), ον, (τέμνω)
- beheaded, Γοργών E. Alc. 1118 (dub.l.); κ. ἐρημία νεανίδων, i. e. their slaughter, Id. Tr. 564 (lyr.); so Ἕκτορος . . κ. σφαγαί Id. Rh. 606.
- 2 cut off from the head, κ. χλιδαί oneʼs shorn locks, S. El. 52.
- II parox., Act., beheading, c. gen., Ἑλλάδος Lyc. 187.
καρά·τομος, ος, ον [ᾰᾱ]
1 à qui l’on a coupé la tête, Eur. Alc. 1118, etc. ||
2 détaché de la tête, Soph. El. 52.
Étym. κ. τέμνω.
1. onthoofd.
2. van het hoofd gesneden:
καράτομος, geköpft, enthauptet ; Γοργώ Eur. Alc. 1121, Tr. 564 ; χλιδαὶ καρ., vom Haupt geschnitten, Soph. El. 52.
καράτομος
κᾰρ_ά-τομος, ον
τέμνω
- 1beheaded, Eur.; κ. ἐρημία νεανίδων, i. e. their slaughter, Eur.
- 2cut off from the head, κ. χλιδαί oneʼs shorn locks, Soph.