κατάστεγος
κατάστεγος, covered in, roofed
κατάστεγ-ος, ον, (στέγη)
- covered in, roofed, αὐλαὶ κατάστεγοι Hdt. 2.148; ἐν τῷ κ. δρόμῳ Pl. Euthd. 273a; [νεοττιαὶ ἀλκυόνος] Arist. HA 616a25, cf. Men. Sam. 76, Ph. Bel. 80.32, Plb. 9.41.9; ὁδοί Lib. Or. 9.8.
κατά·στεγος, ος, ον, couvert d’un toit, couvert, Hdt. 2, 148 ; Plat. Euthyd. 273a ; Arstt. H.A. 9, 14.
Étym. κ. στέγη.
κατάστεγος, bedeckt, bedacht ; αὐλαί Her. 2.148 ; δρόμος Plat. Euthyd. 273a ; νεοττιαί Arist. H.A. 9.14 ; σύριγγες Pol. 9.41.9 ; Sp.
κατάστεγος
κατά-στεγος, ον
στέγη
- covered in, roofed, Hdt., Plat.