καταέννυμι

καταέννῡμι or κατ-εινύω, Ep. Verb, not found in the form καθέννυμι because of the digamma, only in impf., aor. Act., and pf. Pass.:—

• clothe, cover, θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν (aor., v.l. -είνυον) Il. 23.135; νηοὺς αἵματι καπνῷ τε . . κατείνυον Opp. H. 2.673:—Pass., ὄρος καταειμένον ὕλῃ Od. 13.351, 19.431, h.Merc. 228, h.Ven. 285; ἕδος κ. ὕλῃ h.Ap. 225.

καταέννυμι, [ῡ], (ἕννυμι), p. = καθέννυμι, bekleiden, bedecken ; ὄρος καταειμένον ὕλῃ, mit Wald bekleideter, waldbewachsener Berg, Od. 13.351, 19.431 ; θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυον (Bekker mit Aristarch καταείνυσαν), sie bedeckten den Toten, Il. 23.135 ; Hesych. erkl. κατεκάλυπτον ; die Form κατείνυον Opp. Hal. 2.673 zu vergleichen ; a. sp.D., wie Qu.Sm. 13.488, Ap.Rh. 1.938.

†καταέννυμι

[κατα- 5.]

3 pl. impf. καταείνυσαν (-ϝεσνυ). (u.l. καταείνυον) Il. 23.135.

Neut. pf. pple. pass. καταειμένον Od. 13.351.

Acc. sing. καταειμένον Od. 19.431.

To cover as with clothing: θριξὶ πάντα νέκυν καταείνυσαν Il. 23.135.

In pass., to be so covered: ὄρος καταειμένον ὕλῃ Od. 13.351, Od. 19.431.

καταέννυμι (ϝέννῡμι), ipf. καταείνυσαν, pass. perf. part. καταειμένος: clothe, cover, Il. 23.135; fig., ὕλῃ, Od. 13.351, Od. 19.431.

καταέννυμι or -εινύω only in imperf., aor1 and perf. pass.

• to clothe, cover, θριξὶ νέκυν καταείνυσαν Il.:— Pass., ὄρος καταειμένον ὕλῃ Od.