καταζάω
καταζάω, to live on
καταζάω, v. καταζῶ.
κατα·ζάω-ῶ (pour l’ao. et le pf. v. καταβιόω) passer sa vie, Eur. Ion 36 ; Plat. Conv. 192b ; Arstt. Nic. 1, 10 ; Plut. Cic. 4, M. 194a.
καταζάω, (ζάω), sein Leben zubringen, verleben ; ἐν δʼ ἀνακτόροις θεοῦ καταζῇ δεῦρʼ ἀεὶ σεμνὸν βίον Eur. Ion 36 ; Plat. Symp. 192b ; Arist. Eth. 1.10 ; Sp., ἐν ἡσυχίᾳ μετὰ φιλοσοφίας Plut. Cic. 4.
καταζάω
fut. -ζήσω
- to live on, Eur., Plat.