καταδεύω

καταδεύω,

• wet through, κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων Il. 9.490; μήποτέ σʼ . . νέφος ἀμφικαλύψῃ . . κατά θʼ εἵματα δεύσῃ Hes. Op. 556; ἵνʼ οὔατα μὴ καταδεύῃ that [the rain] may not wet your ears, ib. 546; of a river, water, πεδίον E. Ph. 827 (anap.).
• • II metaph., ὁ -όμενος τῇ καρδίᾳ he whose heart is easily melted, LXX Ex. 35.5.