κατακάρπωσις
κατακάρπωσις, ashes of a burnt-sacrifice
κατακάρπ-ωσις, εως, ἡ,
- ashes of a burnt-sacrifice, LXX Le. 6.10(3), 11(4).
κατακάρπωσις, εως (ἡ) débris de la victime brûlée, Spt. Lev. 6, 10.
Étym. *κατακαρπόω de κ. καρπός.
κατακάρπωσις, ἡ, das Verbrennen der Fruchtopfer ; bei LXX.die Asche der verbrannten Fruchtopfer.