κατακάμπτω

κατακάμπτω,

• bend down, so as to be concave, ἐξ ὀρθοῦ κ. Pl. Ti. 71c; εἰς ἓν κύκλῳ ib. 36b; κ. τὰς στροφάς, v. στροφή I.3:—Pass., opp. ἀνακάμπτομαι, Arist. Mete. 386a1; φλὲψ ἐπὶ τὴν ῥάχιν -ομένη Gal. 15.530: pf. part. Pass. -κεκαμμένος bending over, cj. in Thphr. HP 3.18.8.
• • II cover with a vault, λίθῳ κατακαμφθέντες Str. 5.3.8.
  • III metaph., κ. ἐλπίδας bend down, overthrow hopes, E. Tr. 1252 (Burges, -γναψε codd., anap.):—Pass., to be bent (by entreaty), Aeschin. 1.187.

κατακάμπτω, nieder-, umbiegen ; χειμῶνος ὄντος κατακάμπτειν τὰς στροφὰς οὐ ῥᾴδιον Ar. Th. 68 ; εἰς κύκλον Plat. Tim. 36b ; ἐξ ὀρθοῦ 71b ; übertr., ὅταν πρὸς τὰς αἰσχύνας κατακάμπτωνται, sich zur Scham bewegen lassen, Aesch. 1.187.

κατακάμπτω fut. ψω

• to bend down, so as to be concave, Plat.:—metaph., μ. ἐλπίδας to bend down, overthrow hopes, Eur.:—Pass. to be bent (by intreaty), Aeschin.